Wakker

5:58 AM. Wakker. Slaap. Wakker.
De wekker is niet gegaan. Ik kijk naar de digitale wekkerradio die ik al meer dan 20 jaar heb. Het is er zo een met rode streepjes die samen de cijfers vormen en met puntjes die de seconden uit en aan geven. Ik gebruik hem niet als wekker. Daar heb je een iPhone voor.
De dame vindt de wekker te hard en hij heeft een erg irritant geluid. Vandaar de iPhone. Ik heb hem ingesteld met een geluid dat langzaam steeds harder wordt. Het is ook een minder irritant geluid. Blijft natuurlijk wel irritant, zo’n wekker.
Mijn iPhone is zoals zo vaak nog niet afgegaan. Ik ben wel wakker. Ik blijf ongeveer 15 seconden liggen en zeg tegen mezelf dat ik op moet staan. Eigenlijk zeg ik het niet, ik weet het gewoon. Er is ook geen tegenzin, wakker worden duurt gewoon even.

Eruit. Ik sta langzaam op. Langzaam voor mijn doen dan. De dame wordt een heel klein beetje wakker maar slaapt als snel weer door. Ik schuif onder mijn dekens vandaan, zet mijn bril op, pak mijn telefoon en haal de laadstekker eruit. Gelukkig is ie opgeladen. Het gebeurt de laatste tijd wel vaker dat ie niet oplaadt. Een snelle mentale notitie om weer eens het stof uit het gaatje te halen. Te snel bedacht en alweer vergeten. Dat merk ik de volgende keer wel weer.

Ik ga op mijn iPhone naar mijn wekker app (de standaard app) en schuif naast 6:00 het schuifje op niet-groen, zoals alle andere schuifjes staan. De meeste wekkers zijn van momenten dat ik op moet om te gaan hardlopen.

5:59. Ik stap van bed af. Mijn enkels en voeten moeten nog wennen. Ik loop de eerste passen als een oude vent op hete kolen. Mijn hoofd mag dan wakker zijn, de rest, of in ieder geval mijn voeten en enkels nog niet. Aan mijn enkels te voelen duurt het ongeveer 20 seconden. Precies de tijd die ik nodig heb om van bed, via de slaapkamer deur, over het krakende parket in de gang, naar de trap te lopen, die af te dalen en de woonkamer binnen te gaan. Daar staat de kat al op me te wachten. Ik stap voorzichtig de woonkamer binnen en onmiddellijk duwt de kat zijn kop tegen mijn benen. Ik sta stil en aai hem even. Deze keer gaat ie liggen en laat zijn buik zien, ik moet hem daar even aaien. Toch raar voor een kat. Ik loop al slalommend naar de keuken. Tis altijd opletten op waar de kat loopt, in ieder geval altijd in de weg. Ik geef hem te eten. In de tussentijd ben ik mijn enkels en voeten vergeten. Ze zijn wakker dus.

De kat krijgt 1 espresso-kopje brokjes en spint terwijl hij naar zijn bakje loopt. Hij spint best hard, eet 2 brokjes en zakt dan door zijn poten om verder te eten. Altijd hetzelfde ritueel. In de tussentijd loop ik naar de vaatwasser. Ik doen hem open en pak de schone theemok die ik later zal gebruiken voor de thee. De kraan gaat open en de mok vult zich snel met koud water. In een paar teugen is de mok leeg. De kraan gaat opnieuw open en de mok vult zich weer. Nu iets langzamer drink ik de mok tot de helft op en besluit om te stoppen. En toch drink ik door. Heb vandaag meer vocht nodig denk ik ondanks het koude water en de tegenzin om door te drinken. De mok is leeg op een paar druppels na en die gooi ik weg. Heb ik toch gewonnen.

Tijdens het leegdrinken van de 2e mok, voel ik mijn darmen wakker worden. Gelukkig. Dan duurt het niet lang meer.

Ik loop naar de eettafel waar mijn loopspullen al klaar liggen. In de hoop zoek ik mijn hardloop onderbroek. Ik doe mijn gewone onderbroek uit en sta naakt in de woonkamer. Ik ben me altijd bewust van mijn naaktheid. De achterramen zijn niet bedekt, geen gordijnen of iets dergelijks, dus iemand zou me zo kunnen zien als hij voor de achterdeur of de achterramen zou staan. De onderbroek gaat aan. Dan trek ik mijn tight aan en mijn lange mouwen ondershirt.

Mijn darmen kondigen zich opnieuw aan. Snel pak ik mijn 2 pakjes lenzen en haal de verschillende lenzen eruit. Ik pak ook mijn telefoon en snel en zachtjes loop ik de gang op naar de wc. Ik doe de klep van de wc zachtjes dicht. Je weet nooit of er per ongeluk een lens in de wc valt. Om ze dan nog in je ogen te doen lijkt me wat ongezond.

Ik leg de lenzenbakjes op het plankje boven de wc. Links links en rechts rechts. Ik doe mijn bril af en leg die ook op het plankje. Deze keer niet vergeten mee te nemen naar de woonkamer als je klaar bent hoor ik tegen mezelf zeggen. Ik merk dat ik nog meer moet opschieten.

Rechterbakje gaat open en ik haal voorzichtig de daglens uit het bakje mijn mijn wijsvinger en duim. Met de andere hand zorg ik ervoor dat de lens goed komt te liggen. Zowel de juiste kant van de lens als op de juiste plek op mijn wijsvinger. Nu balanceert de lens op mijn wijsvinger. Mijn linkerhand gaat over mijn hoofd en ik trek het bovenste ooglid van mijn rechteroog open. Met mijn rechterhand trek ik het onderste ooglid open en doe de lens in mijn oog. Gelukkig pakt ie deze keer in 1 keer. De procedure wordt in spiegelbeeld herhaald onder iets meer druk.

Snel gooi ik de lenzenbakjes leeg in het gootsteentje en doe de tight en mijn onderbroek naar beneden. Met rechts richt ik naar beneden en links heeft de telefoon al vast.

Net op tijd. 6:04.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *